Virtueel samenwerken maakt verzorgingshuis overbodig

Oudere vrouw raakt met haar vinger beeldscherm van tablet aan

 In het virtuele verzorgingshuis  kunnen artsen, verpleegkundigen, patiënten en  familie terecht. Dat concludeert huisarts Thieu Heijltjes uit Nederweert na twee jaar ervaring met 'Het virtuele verzorgingshuis'. 'In Nederweert werken zorgverleners intensief samen bij ouderen die nog in een thuissituatie wonen, maar de regie over de eigen zorg kwijtraken. Het virtuele verzorgingshuis bestaat uit een website waarop de betrokken artsen, verpleegkundigen en de patiënt en diens familie kunnen inloggen. Op de site staat voor iedere 'bewoner' een zorgplan dat is opgesteld door de betrokken hulpverleners.'

Toch thuis blijven wonen

Piet en Toos Hermans waren 'bewoners' van het virtuele zorghuis. Toos: 'We waren al op leeftijd maar allebei nog heel actief in de buurt en de kerk tot mijn man in 2005 een TIA kreeg. In de loop van de jaren werd Piet steeds lusterlozer en ik had ik het gevoel dat ik hem meer en meer 'kwijt' raakte. Omdat ik zelf ook gezondheidsproblemen kreeg, werd de zorg voor mij alleen te zwaar.'

Vanaf 2007 kregen ze thuiszorg en voor Piet kwam er een fysiotherapeut aan huis. Omdat zijn gezondheid langzamerhand achteruitging stelde de huisarts verhuizing naar een aanleunwoning voor. 'Maar dat wilden we allebei liever niet', vertelt Toos. 'Gelukkig konden we toen in het virtuele verzorgingshuis terecht en toch thuis blijven wonen. Wij, onze kinderen en alle zorgverleners hielden elkaar via de website op de hoogte. Daardoor kon Piet tot aan zijn dood in 2009 thuis blijven.'

Efficiënter samenwerken

Heijltjes: 'Virtueel is de communicatie in de eerstelijnszorg perfect te regelen. We hebben een heel goed overzicht over de mensen met een hoge zorgvraag. De familie en de hulpverleners kunnen elkaar via het systeem heel snel benaderen. Er zijn steeds minder zorgplanbesprekingen nodig en de zorg is veel efficiënter ingericht. Bovendien kost het virtuele systeem relatief weinig. Ik heb nog geld over van de 90.000 euro subsidie.'

Leny Verheijen is als praktijkondersteuner vaak aanwezig bij zorgplanbesprekingen: 'Wat mij dan vooral opvalt, is dat de virtuele bewoner en partner veel steun ontlenen aan de wetenschap dat hun problemen en vragen bij alle betrokken zorgverleners bekend zijn. Verhalen hoeven niet telkens verteld te worden, iedereen kent de situatie. Mocht het uit de hand lopen dan is het een geruststelling dat ze begrepen worden.'
Toos: 'Ik ben heel blij met het virtuele verzorgingshuis. Ik woon nu nog in mijn eigen huis, met alle vertrouwde mensen dichtbij. Ik werk nog steeds als vrijwilligster in de kerk en bij het buurthuis. Als we verhuisd waren, zou ik nu vast en zeker minder contacten hebben. En als ik zelf meer zorg nodig heb, wil ik weer in het virtuele verzorgingshuis wonen.'

Meer informatie:

Herman Boers | h.boers@vilans.nl | (030) 789 24 78 | 06 221 388 38
www.son-nederweert.nl