invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

Welzijnsorganisatie Sociom werkt haar dromen resultaatgericht uit

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

In het Land van Cuijk wil welzijnsorganisatie Sociom samenwerken en verbinden. Want waar mensen elkaar helpen en aanvullen is het goed samenleven. Dit geldt zowel voor professionele partners als klanten. Met In voor zorg! werkte Sociom aan interne samenhang en focus, externe samenwerking en resultaten. Kortom, van dromen naar daden, aldus directeur Jeroen Rovers. Op 16 november sloot Sociom het In voor zorg-traject af met een inspirerende bijeenkomst.

Schouwburg

In het historisch centrum van Cuijk springt de moderne schouwburg direct in het oog. Het prachtige gebouw is theater én ontmoetingscentrum. En daarmee de ideale plek voor de inspiratiebijeenkomst waarmee welzijnsorganisatie Sociom haar In voor zorg-traject afsluit. Sociom is een brede welzijnsorganisatie, ontstaan uit een fusie tussen Radius (welzijnsorganisatie Land van Cuijk) en RMC (Regionaal Maatschappelijk Centrum Land van Cuijk) in 2015. De organisatie biedt een breed aanbod in 5 gemeenten: Boxmeer, Cuijk, Grave, Mill & Sint Hubert en Sint Anthonis. Hier wonen in totaal ruim 88.000 inwoners. In de gemeente Bergen (Noord-Limburg) is Sociom aangesloten bij het Sociaal Team. Vanaf 1 januari 2017 werkt Sociom ook in de gemeente West Maas en Waal. Bij Sociom werken 69 medewerkers samen met 250 vrijwilligers.

Interactief

De bijeenkomst start om 17 uur. De 85 genodigden worden ontvangen met pianomuziek, broodjes en soep. Het gezelschap is gemêleerd: er zijn inwoners, vrijwilligers, wethouders, medewerkers, partners uit de regio, vertegenwoordigers van bedrijfsleven, onderwijs en zorg. Jeroen Rovers legt uit dat de bijeenkomst uit 2 delen bestaat. Voor de pauze staan de dromen over samenleven centraal. Deel 2 richt zich op de daden: hoe organiseren we ons? Beide delen zijn interactief: er wordt een bijdrage van de aanwezigen gevraagd. Want door te delen en te reflecteren wil Sociom het een opgave maken van alle aanwezigen. In voor zorg-coach Anita Keita leidt de bijeenkomst.

Ons Thuus

Inwoner Monique doet de aftrap. In een korte pitch vertelt zij over haar vrijwilligerswerk. Ze is buurtverbinder voor Ons Thuus, het digitale dorpsplein van Boxmeer. Bewoners, verenigingen en (buurt)organisaties kunnen hier hun vraag en aanbod delen. Ons Thuus helpt haar om haar droom – mensen met elkaar in contact brengen – te verwezenlijken. Vervolgens vraagt Anita directeur Jeroen Rovers, medewerker Huberiet Vollenberg, Ron van Lier, directeur van de plaatselijke Rabobank, en medewerker Hoa Bui hun dromen in een korte pitch kenbaar te maken.

Dromen

Jeroen illustreert zijn droom met het gedicht Compassion van Miller Williams.

Have compassion for everyone you meet
Even if they don’t want it. What seems conceit,
Bad manners, or cynicism is always a sign
Of things no ears have heard, no eyes have seen.
You do not know what wars are going on
Down there where the spirit meets the bone.

Hij vindt dat welzijnswerk draait om compassie of mededogen. Dat vertaalt zich in de droom ‘begripvol in gesprek, kijken en jezelf laten zien, aandacht, tijd nemen, de vraag achter de vraag of nog beter: de vraag achter het gedrag’. Huberiet vervolgt met een kenschets van de ideale dagbesteding. Dat zit in kleine dingen. ‘Vroeger serveerden de vrijwilligers rond koffietijd gesneden en gesmeerde peperkoek. Nu snijden en smeren we met z’n allen.’ Zij hoopt de dagbesteding met partners verder te kunnen vormgeven. Haar droom luidt: ‘samen, ontmoeten in de buurt, een zinvolle daginvulling’.

Betekenisvol

Ron vertelt dat de Rabobank van oorsprong een coöperatieve bank is, die betekenisvol en betrokken wil zijn. Door het keurslijf van de regelgeving is dat een beetje op de achtergrond geraakt. In Cuijk pakt de Rabobank het weer op, samen met Sociom. ‘Achter iedere klant die rood staat schuilt bijvoorbeeld een verhaal, we benaderen hen individueel. Door onze samenwerking met Sociom kunnen we meer voor hen betekenen. Mijn droom is onze zakelijke partners te koppelen aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.’ Hoa vertelt over vluchtelingen en vrijwilligers. ‘Ook in het Land van Cuijk is de vluchtelingencrisis een veelbesproken onderwerp. In Cuijk geven onze vrijwilligers samen met vluchtelingen voorlichting op basisscholen, aan kinderen, ouders en leerkrachten. Over wat het betekent om vluchteling te zijn en in Nederland een nieuw thuisland te vinden.’ Zij droomt ervan het voorlichtingsprogramma in het hele Land van Cuijk te introduceren. Want ‘samenleven begint bij onderwijs’.

Wolk

De 4 sprekers hebben hun droom op een wolk geschreven en op een groot bord geplakt. Anita vraagt alle deelnemers hetzelfde te doen, vanuit hun eigen praktijk als inwoner, werker of partner. Hoe dragen zij bij aan samenleven en compassie? Dat levert prachtige teksten op. Zoals ‘mensen zien zoals ze zijn, dat verrast altijd’, ‘een klein steentje bijdragen met een groot hart’, ‘vergroten van onderlinge verdraagzaamheid’ en ‘samen zijn we sterker’. Dan is er genoeg gedroomd. In deel 2 komt de organisatiekant aan bod. Maar eerst vertelt inwoner Ingrid haar verhaal. Ze is kunstenaar en kwam pas op latere leeftijd in het Land van Cuijk wonen. ‘Dingen die hier heel vanzelfsprekend zijn, waren dat niet voor mij. Zo is dat voor vluchtelingen ook. Cultuurverschillen zijn heel belangrijk, die moeten we benoemen.’ Het vormt de basis van de culturele dialoog, die ze binnenkort start.

deelnemers aan de bijeenkomst van Sociom

Samenwerking

Ton Kessels, voorzitter van het Platform Noordelijke Maasvallei, benadrukt het belang van regionale samenwerking. In het platform werken overheid, ondernemers, onderwijs, sociaal werk, zorg en woonorganisaties al samen. Intussen hebben de deelnemers zich verspreid over 8 ronde tafels. Daar praten zij met medewerkers van Sociom over thema’s én dilemma’s uit de praktijk. Herkenbare dilemma’s waarover ze elkaar adviseren. En dat blijkt waardevol. Zoals het advies ‘teruggaan naar passies en drijfveren van inwoners is belangrijk om het aanbod goed te laten aansluiten’. Over de inzet van vrijwilligers ontspint zich een interessant discussie: is het werken met vrijwilligers een visie of heeft het met geld te maken? En waar stopt de verantwoordelijkheid van de vrijwilliger en begint die van de beroepskracht? Iedereen is het erover eens dat er duidelijke grenzen moeten zijn en dat vrijwilligers scholing moeten krijgen.

Brede opdracht

Aan een andere tafel praten de deelnemers over de brede opdracht die sociaal werkers tegenwoordig hebben. Het dilemma is ‘hoe weet je dat je het goed doet?’. Daarvoor is het essentieel de juiste vragen aan inwoners te stellen en goede afspraken met gemeenten te maken. En hoe houdt een sociaal werker alle ontwikkelingen in onze snel veranderende wereld bij, zonder aan tijd voor zijn klanten in te boeten? Goed voor jezelf zorgen blijkt een belangrijk thema. Mooi is de ervaring van een van de werkers met het formeren van het gebiedsteam: ‘Ik vond het in het begin een enorme tijdsinvestering. Nu zie ik dat ik er ook veel voor terugkrijg, want je leert van elkaar.’

Verleiden

Het laatste dilemma gaat over het betrekken van de burger. Of zoals een van de werkers het omschrijft: ‘Mijn opdracht is gebiedsgericht werken. Dat doe ik samen professionals en vrijwilligers. Maar hoe krijgen we ook de burger actief betrokken bij hun buurt?’ Het advies is verleiden. ‘Wil je kinderen betrekken bij het opruimen van zwerfafval? Geef ze een tractortje met aanhanger en het gaat vanzelf.’ En benut de talenten van de mensen die je wilt betrekken. Dat is precies de essentie van de verandering die Sociom heeft doorgemaakt. De organisatie was altijd al goed in hulpverlenen. Nu is de focus verschoven van problemen naar mogelijkheden van inwoners. Het lukt de werkers steeds beter aan te sluiten bij wat inwoners vragen en kunnen.

Verslag door Ingrid Brons

Meer weten

Dossier(s)

Tags

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg