invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

Easycare plaatst ouderen zelf in the lead

Gepubliceerd op:

“Denk niet dat u weet wat ik nodig heb, maar vráág het me”, stelt Jan Festen. Als lid van het ouderenpanel in de regio Nijmegen heeft hij meegedacht met Easycare. Deze integrale werkwijze op het gebied van zorg en welzijn zet de oudere zélf aan het stuur “Deze werkwijze laat mij in mijn waarde. Ik voel me erkend.” Maar hoe ziet de methode eruit?

In de regio Nijmegen werken ouderen en professionals samen aan een integrale aanpak van gezondheid, wonen en welzijn. Vroegsignalering van kwetsbaarheid onder ouderen is een belangrijk doel van de methode. Voor huisartsen, wijkverpleegkundigen, ouderenadviseurs en POH-ers dient Easycare als praktische methode om de situatie van een oudere zo goed mogelijk in kaart te brengen waarbij wordt aangesloten op de prioriteiten van de oudere.

Wat is voor mij van belang?

De ouderen gaan aan de slag met hun eigen toekomstplan, een zelfonderzoek om zich voor te bereiden op de volgende levensfase. Wat is voor mij van belang, waar loop ik tegenaan? Zij kunnen de vragenlijst ‘Als ik ouder word’ gebruiken en worden zich zodoende beter bewust van hun eigen situatie, hun wensen en behoeften. Voorbeelden van vragen zijn: ‘Wat doe ik om voor mij belangrijke contacten te onderhouden? Weet ik hoe ik mijn medicijnen moet gebruiken? Heb ik het gevoel dat ik controle heb over mijn dag?’ Ook kent Easycare groepsgesprekken ‘Samen praten over ouder worden’ waarin ouderen met elkaar in gesprek gaan over hun dagelijks leven, welbevinden, sociale contacten, onafhankelijkheid of juist afhankelijkheid. Per groep nemen circa tien personen deel, in leeftijd variërend van 60 tot 85 jaar. Gespreksleider Ellen Hollander vertelt in de workshop hoe mensen elkaar tips geven en motiveren.

easycare

Niet meteen willen oplossen

Een belangrijk aspect van Easycare is ‘Motiverende gespreksvoering’, een onderwijsmodule voor het beroepsonderwijs en de zorg. Studenten en professionals leren beter met aandacht te luisteren, zonder direct in de ‘reparatiereflex’ te schieten. Voor veel zorgverleners is het denken in oplossingen een tweede natuur geworden, maar bij deze methodiek leren zij bewust op de rem te trappen en de oudere zélf de mogelijke oplossing te laten formuleren. Met maximaal inlevingsvermogen en oog voor het welbevinden van de oudere, komt men samen tot besluitvorming. De doelen van de oudere staan centraal. Een belangrijke vraag is: ‘Als u één ding zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?’

Deze ‘motiverende gespreksvoering in onderwijs en zorg’ laat zien hoe de zorg door deskundigheidsbevordering beter leert inspelen op de wensen van cliënten. Leny Theunissen maakt duidelijk dat professionals een goed kennisniveau dienen te hebben, willen ze de juiste vragen kunnen stellen aan ouderen. Dit vergt een groten professionaliteit. Ook het Kwaliteitskader Verpleeghuiszorg geeft zowel het leeraspect als persoonsgerichte zorg en eigen regie een prominente plaats. Binnen het Easycare zelfonderzoek is behalve met het Easycare assessment ook met het concept ‘positieve gezondheid’ van Machteld Huber gewerkt. Kennelijk gaan verschillende ontwikkelingen hand in hand, vaak in de richting van autonomie.

Geduldig doorvragen

Ellen Hollander maakt de ‘motiverende gespreksvoering’ in de praktijk duidelijk. Ze speelt een mantelzorger die fulltime belast is met de zorg voor haar man. Iemand uit het publiek kruipt in de rol van wijkverpleegkundige, gestuurd door een bezorgde huisarts. De mantelzorger is aanvankelijk niet erg gecharmeerd van het bezoekje, heeft een wat defensieve houding. Ze ervaart het gesprek kennelijk als bemoeizuchtig. Aan de wijkverpleegkundige de taak inlevend en geduldig door te vragen. Na geruime tijd breekt het ijs en geeft mevrouw aan dat ze graag eens een uurtje zelf naar de stad zou willen. “Wat heeft u daarvoor nodig? Kent u iemand die u in de tussentijd uw man toevertrouwt?” Dat blijkt een overbuurvrouw te zijn. De kwestie is opgelost – door mevrouw zelf. Als tip krijgt de wijkverpleegkundige nog mee dat ze wellicht had kunnen beginnen met het uitspreken van haar bewondering voor de zware mantelzorg. “Ik had heel graag die waardering gehoord”, stelt Ellen. De zaal is onder de indruk van de casus en voelt waarom het gaat bij Easycare: aandacht, geduld en inlevingsvermogen - de ander in zijn waarde laten.

Door: Linda van Ingen

Meer weten

In voor zorg-deelnemer

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg