invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

Regelarm: Ontroerend veel besparen

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

Vandaag kwam een verzorgende bij me langs. Ze was op bezoek geweest bij een echtpaar. Beiden dik in de negentig. Hij is dementerend en zonder de liefde van zijn vrouw zou het mis gaan. Samen, al ruim 70 jaar aan elkaar geklonken, blijven ze overeind.
Ze vertelde beeldend over haar bezoek. 'Zijn stoel voor het raam. Hij tuurde naar buiten toen ik binnenkwam. Je voelt de liefde tussen hen. Het trage bakje koffie smaakte me daardoor nog beter.'

Mevrouw is vorige week gevallen en heeft tijdelijk een beetje hulp nodig. Ze is tevreden over alle lieve mensen die haar verzorgen. Maar ongevraagd en natuurlijk goedbedoeld duikt opeens iedereen op haar man: 'Heeft hij geen hulp nodig? Lukt dat wel alleen? Moet hij niet naar de dagopvang? Er is een speciaal programma voor mensen met dementie, moeten we een zuster daarvan inschakelen? We kunnen hem elke week wel even douchen hoor, dat is voor u ook veel rustiger'.

Mevrouw vertelde de verzorgende hoe moe ze daar van wordt. Samen gaat het echtpaar elke drie weken onder de douche. Mevrouw zet dan twee douchestoeltjes klaar. Hij wast haar rug en zij wast zijn rug. Daarna drogen ze elkaar af. Zo doen ze het al jaren.

Het verhaal ontroerde me. Wat een intimiteit. Om jaloers op te zijn! Verbonden, als het traliewerk van een hek in de wei. Zij is nu de steunpaal. Haal je die weg, dan wankelt het hek en valt het om.

De verzorgende stelde mevrouw de enige juiste vraag: 'Wat heeft u nodig om dit zo vol te houden?'. De oude dame lachte, was even stil en zei toen: 'Ach, eigenlijk niet zoveel. Als er maar iemand is die het douchestoeltje volgende week voor me klaar wil zetten'.  'Heeft u uw buren al gevraagd?', vroeg de verzorgende daarop. 'Nee', zei ze, 'dat is wel een goed idee. Maar mag dat wel van jullie?'.

Het is zo simpel en zo mooi. Goed luisteren naar wat iemand wil en wat hij nodig heeft. Zonder de vraag te hoeven vertalen naar een indicatie, een functie of een klasse.
Net als Handen Ineen leveren ook veel projecten van Experiment Regelarme Instellingen soortgelijke voorbeelden op. Voorbeelden die laten zien dat er echt wat veranderen kan in de zorg. Ondanks alle bezuinigingen, is het mogelijk om de goede kant op te bewegen. Door goed te luisteren, door niet zelf de oplossing van elk probleem te willen zijn, maar aan te sluiten op wat meneer en mevrouw zelf willen en kunnen.

Toen de verzorgende weg liep, zei ze tegen me: 'Wat heb ik toch een mooi vak, he?'.

Blog door Klaas de Jong, coördinator van het experiment Handen Ineen in Leeuwarden West.

Meer weten

Schrijvers van de blogs delen vanuit verschillende organisaties hun visie op het Experiment Regelarme Instellingen:

Dossier(s)

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg