invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

Beweging 3.0: Ik ben even de weg kwijt

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

Ik werk 18 jaar op Zilverschoon, waarvan 15 jaar als Verzorgende Individuele Gezondheidszorg (VIG-er) op een psychogeriatrische (pg)-afdeling. En nu dus een somatische afdeling in een kleinschalige woongroep: een omschakeling die me erg bevalt.

De eerste weken heb ik me beziggehouden met het leren kennen van de bewoners en hun naasten. Ik sprak met bewoners over hun verwachtingen bij het kleinschalig wonen. Daarbij kwam naar voren dat ze gezelligheid in de huiskamer willen en dat ze graag zien dat de verzorging en de vrijwilligers tijd nemen voor een gesprek en een spelletje. Ook vonden ze het wel wat om ‘s avonds een bittergarnituurtje te nemen. De ideeën vlogen over tafel: een frituurpan aanschaffen, een koffiezetapparaat, een eigen servies.

Niet zo moeilijk, zul je zeggen. Maar hoe veilig is een frituurpan in een oud gebouw? Kunnen we voldoende ventileren? En hoe lang blijft een eigen servies heel in de oude afwasruimte? Zelf afwassen? Dan heb je er meteen een activiteit bij. Maar je hebt geen idee hoeveel afwas je op een dag hebt! We zijn nog in gesprek met de keuken om te zien hoe we toch meer van het huiselijke gevoel kunnen creëren.

Die eerste weken dacht ik: ja dit is het wel. We hebben tijd voor een rustig kopje koffie in de huiskamer en af en toe een spelletje. En ’s avonds een schaaltje worst en een toastje. De bewoners vonden dat gezellig en gingen later naar bed. Maar in die eerste weken hadden we 8 bewoners. Sinds 3 weken hebben we 10 bewoners. Daardoor is het ineens drukker. Het gezellige koffiemomentje is weg. De bewoners missen dit. Ze mopperen en bellen meer, omdat de aandacht en de gezelligheid van het begin weg is.

Ook qua organisatorische zaken ben ik even de weg kwijt. Wie doet wat en naar wie moet ik toe voor vragen? Zorgleefplannen maken, mogen we dit wel of niet? Ik merk dat ik mijn werk mee naar huis neem. Het laat me niet los. Ik voel me verantwoordelijk, maar weet nog niet welke wegen ik moet bewandelen om de problemen op te lossen.

Gelukkig is dit een pilot en is het logisch dat nog niet alles duidelijk is en soepel verloopt. We moeten als nieuw team elkaars kwaliteiten nog leren kennen. Het komt vast goed!

Blog door Angela Palsgraaf, woonbegeleider Zilverschoon

Estafetteblog Beweging 3.0

Deze blog maakt deel uit van de Estafetteblog Beweging 3.0 over het werken en wonen binnen kleinschalige woongroepen van Zilverschoon. Lees ook de andere blogs uit deze blogreeks:

Meer weten

Dossier(s)

Tags

In voor zorg-deelnemer

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg