invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

ZorgAccent: ook een grote organisatie kan kleinschalig denken

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

Als je ziet dat zorg beter kan, heb je de maatschappelijke verantwoordelijkheid om dat te doen. Voor je cliënten en bewoners, maar ook omdat de financiering in de zorg onder druk staat. En als je als aanbieder, zoals ZorgAccent, actief bent in de intramurale én de extramurale zorg, dan pas je die verbeterslag het liefst over de volle breedte van de organisatie toe. Maar niet overal tegelijk, want het moet beheersbaar blijven. Daarom begon ZorgAccent anderhalf jaar geleden met het transitieproces in de thuiszorg.

Transitie in de thuiszorg

‘Die thuiszorg was groot en traditioneel georganiseerd’, zegt directeur Ina Kerkdijk, ‘met ontevreden medewerkers en cliënten en slechte communicatie. We wilden dat het kleinschalig werd, met zelfsturende teams.’ Een aantal managementlagen verdween. De teams kregen vergaande eigen verantwoordelijkheden en bevoegdheden en de cliënttevredenheid maakte een sprong omhoog.

‘We hebben ICT ingezet om de administratieve lasten bij de uitvoerende mensen weg te halen’, zegt Kerkdijk. ‘En door gebruik te maken van mensen met hogere deskundigheidsniveaus creëerden we een situatie waarin we niet alleen zorg verlenen, maar ook over de zorgvraag heen kunnen kijken en actieve preventie kunnen bieden die cliënten helpt om zo lang mogelijk in de eigen situatie te blijven wonen.’

Vertaalslag naar intramuraal

Toen het thuiszorgtraject was afgerond, was de gedachte: nu ook de vertaalslag naar de verpleeg- en verzorgingshuizen. ‘Dat zijn nog steeds instellingen en zo voelen ze ook’, zegt Kerkdijk. ‘Traditioneel, met grote afdelingen, veel prikkels, mensen in uniform, niet het gevoel van thuis. De overstap van je eigen huis naar een verpleeg- of verzorgingshuis is ingrijpend. Een nieuwe bewoner is de regie over zijn leven kwijt en heeft het gevoel dat hij zich moet aanpassen aan het dagritme van de medewerkers. Zo hoort het niet te zijn.’

Vereenvoudiging van procedures

Het werk in de zorg, vindt Kerkdijk, is door alle regels en procedures te ingewikkeld gemaakt. ‘We houden daarom alle procedures tegen het licht om te bezien of die eenvoudiger kunnen’, zegt ze. ‘Dit vertaalt zich ook in de ontwikkeling van webdossiers waarmee medewerkers onderling informatie kunnen uitwisselen en die ook inzichtelijk zijn voor cliënten en familie. We doen niet mee aan het Experiment Regelarme Instellingen, maar we zijn wel benieuwd naar de uitkomsten en hopen dat die snel zullen helpen in onze vereenvoudigingsslag. Het zorgkantoor staat er gelukkig ook voor open om ons ruimte te bieden het werk eenvoudiger te doen. Het denkt niet in termen van “zo is het nu eenmaal”, maar in oplossingen en mogelijkheden. We hebben het zorgkantoor vanaf de eerste ontwikkelingsgedachte in onze plannen meegenomen, dat scheelt.’

Toekomstvisie

Kerkdijk ziet voor het intramurale zorgaanbod van ZorgAccent een toekomst voor zich waarin alle grootschalige afdelingen zijn verdwenen, de zorg kleinschalig wordt aangeboden, de regels zijn versimpeld en de medewerkers en bewoners tevreden zijn over het werk dat wordt geleverd.

‘We hebben dan een situatie gecreëerd waarin we met minder geld meer cliënten helpen, of cliënten met een zwaardere zorgbehoefte helpen’, zegt ze. ‘Die mogelijkheid creëren we door bewoners meer ruimte te bieden voor zelfredzaamheid, door ze langer in staat te laten zelfstandig te functioneren en door ze minder afhankelijk te maken van anderen. Bij het zoeken naar andere wijzen van organiseren staat steeds de vraag centraal ‘hoe zou ik het thuis oplossen?’

Relatie bewoners en medewerkers centraal

'Centraal staat de relatie bewoner, mantelzorgers, vrijwilligers en medewerkers. Er ontstaat als het ware een kleine gemeenschap, die samen zoekt naar de beste oplossingen. Dat kan voor de ene groep een andere oplossing zijn dan voor een andere groep. De bewoners wonen in kleine groepen, waardoor de omgeving veilig en vertrouwd wordt. Zij bepalen zelf hoe laat ze opstaan, wat ze gaan eten, hoe laat ze willen eten, en dergelijke. De medewerkers helpen de bewoners waar nodig en begeleiden hen om ze zo veel mogelijk het leven te kunnen laten leiden dat ze willen. Mantelzorgers worden uitgenodigd om veel mee te doen met het dagelijks leven, evenals vrijwilligers. Dat is voor onze medewerkers ook prettiger. Die gaan nu te veel weg omdat de werkdruk als te hoog wordt ervaren. We kunnen ervoor zorgen dat hun werkplezier toeneemt door het meer als een gezamenlijke taak te zien.’

Dossier(s)

Tags

In voor zorg-deelnemer

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg