invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

‘Luister naar wat individuele verslaafde te zeggen heeft’

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

Patrick Boyle, de empathische maatschappelijk werker uit Cleveland (Ohio), leert Nederlandse psychiaters hoe ze verslaafden en schizofrenen succesvoller kunnen behandelen. Vaak zijn dat erg zieke, soms heel lastige mensen met crimineel gedrag die heen en weer worden geschoven tussen verslavingszorg en psychische hulpverlening.

Zijn advies? Neem de tijd voor elke patiënt, zonder vooringenomenheid. Luister naar wat individuele verslaafden te zeggen hebben. Naar wat ze wensen, hopen, willen en nog kunnen. Sla een brug om ze te helpen. Vertaal wetenschap naar de praktijk. En bied een geïntegreerde behandeling aan. ‘Een individuelere benadering levert een gezondere samenleving op.’

Patrick Boyle (60) maakt een aangename, uitgebalanceerde en onverstoorbare indruk. Uit eigen ervaring weet hij wat het is om met verslaafden om te gaan. Hij spreekt met zachte stem. ‘Opgroeien met mijn vader betekende “Acties zijn sterker dan woorden”,’ zegt hij enigszins cryptisch. ‘Je moest volgen. Tonen. “Wees gehoorzaam,” was het motto,’ legt hij uit. ‘Ja, ik ben opgegroeid met de wil om hem te behagen. Ik was bang, want hij was onrustig, vaak dronken of katerig.’
 
We praten over zijn vader, omdat Boyle een intrigerende opmerking maakte aan het einde van zijn recente presentatie voor GGZ inGeest, de instelling voor geestelijke gezondheidszorg die hem naar Nederland haalde. De plotselinge dood van zijn alcoholische vader, vertelde hij, motiveerde hem om maatschappelijk werker en ‘drug counselor’ te worden. Daardoor werkt hij nu zowel met aan alcohol of drugs verslaafden als in de geestelijke gezondheidszorg.

Schoenenverkoper

Boyle: ‘Mijn vader was handelsreiziger, een reizende schoenenverkoper. In de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw reed hij heel Ohio door om in allemaal schoenenwinkels schoenen te verkopen – waarvan de meeste nu zijn gesloten.’ Een middenklasse-milieu: ‘In 1967 verdiende hij 17.000 dollar per jaar. Toen ik in de verslavingszorg begon, kreeg ik 7.500 dollar, minder dan de helft van wat mijn vader verdiende. Het duurde lang om dat te halen.’

‘Mijn moeder was rustig, depressief, maar helemaal de huisvrouw. Ze zorgde ervoor dat onze kleren schoon waren en dat we goed aten. Ze had het moeilijk. Mijn zus is 2 jaar ouder dan ik, mijn pa hakte vaak op beide in. Hij was niet agressief, hij was erg kritisch. Het was meer emotionele verwaarlozing en absenteïsme. Hij was niet vaak thuis of in de buurt. Hij reisde veel, vertrok ‘s maandags en kwam op donderdag terug.’

Patrick Boyle werd geboren op 15 juli 1952 in Ohio. Op verzoek van GGz inGeest spreken we elkaar aan de bar van een Amsterdams café aan de Oudezijds Armsteeg midden op de Wallen. Eerst lacht hij wat schichtig als ik hem een late babyboomer noem. Dan verschijnt er een hele grote glimlach boven zijn lange dunne grijze baard: ‘Toen brachten we de chaos. Nu proberen we het allemaal weer recht te zetten.’

Lees het volledige interview door Willem Wansink (pdf)

Meer weten

 

 

Tags

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg