invoorzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Ondersteuning bij veranderingen in de langdurige zorg.

De Zorggroep investeert in de relatie met de familie

Gepubliceerd op: | Laatst gewijzigd op:

In de regio Venlo bouwt De Zorggroep in 2 woonzorgcentra aan kleine, zelfstandige teams. De medewerkers leren mee te denken, initiatief te nemen en verantwoordelijkheid te pakken.

Woonzorgcentrum Sinselhof nam de uitdaging enthousiast aan en organiseerde op eigen initiatief familiebijeenkomsten. Om cliënten en hun familieleden te informeren over de nieuwe manier van werken en om familieleden beter te leren kennen. Zorgcoördinator Gerina Keijsers: ‘We hebben de familie steeds meer nodig om invulling te geven aan de zorg.’

Intramuraal en extramuraal

Om de organisatie slagvaardiger te maken en de cliënt- en medewerkerstevredenheid te verhogen gaat De Zorggroep intramuraal en extramuraal werken met kleine, zelfstandige teams. Ervaringen met extramurale zelfstandige teams zijn ruim voorhanden, intramuraal is dat anders. Daarom gaf De Zorggroep zich op voor de thematranche zelfsturing intramuraal van In voor zorg!. Inmiddels zijn in woonzorgcentrum Sinselhof in Venlo 3 kleine teams actief. De teams bestaan uit 12 tot 15 medewerkers en ‘bedienen’ ieder ongeveer 18 cliënten.

Vertrouwde gezichten

‘Al na 2 maanden hoorden we terug dat medewerkers het fijn vinden om telkens voor dezelfde cliënten te werken’, vertelt interne projectleider Bertil Hoezen. ‘Ook de cliënten waarderen de nieuwe manier van werken.’ Verzorgende IG Anne-Marie Keltjens beaamt dit. ‘Onze cliënten vinden het prettig om dezelfde gezichten te zien. Zelf merk ik dat ik meer weet van de cliënten. Je kent ze en weet wat er aan de hand is. Dat is een voordeel. Hiervoor werkte ik voor 55 cliënten. Nu zijn het er 15 tot 20. Dan kun je een band opbouwen.’

Familiebijeenkomst

Een van de doelen van zelfstandige teams is de eigen regie van de cliënt versterken. Dat kan door de familie meer te betrekken bij de zorg. In Sinselhof pakken de teams dat enthousiast op. ‘De nieuwe teams zijn op 10 februari 2014 gestart’, zegt Bertil Hoezen. ‘Met de communicatiewerkgroep die het In voor zorg-traject begeleidt, hadden ze al gesproken over het informeren van de cliënten en hun familie. Dat is gebeurd met een schrijven. De teams van Sinselhof vonden dat niet voldoende en hebben half april 2014 ’s avonds een familiebijeenkomst georganiseerd. Daarvoor waren alle cliënten met 1 familielid uitgenodigd.’

Wat kunt u betekenen?

De avond begon centraal, met informatie over de laatste ontwikkelingen en het waarom van kleine zelfstandige teams. Bertil Hoezen: ‘Daarna – en dat vond ik heel sterk – zijn de 2 zorgcoördinatoren van elk team met hun eigen cliënten en familieleden verder gaan praten.’ Dat 2e deel van de avond leende zich erg goed voor kennismaking en verwachtingenmanagement, vertelt zorgcoördinator Gerina Keijsers. ‘We hebben de familie gevraagd wat zij zich voorstelden van kleinschalig werken, wat zij graag zouden zien én wat zij konden betekenen. Er kwamen ideeën naar voren, maar ook zorgen. Die hebben we goed samen kunnen bespreken.’

Aankleding

De ideeën die op de familieavond naar voren kwamen, zijn een begin van meer betrokkenheid, vindt Gerina Keijsers. ‘Er waren bijvoorbeeld familieleden die graag de namen bij de gezichten van de zorgmedewerkers willen kennen. Aan het begin van de afdelingen hangen nu (groeps)foto’s. Op 1 afdeling heeft een familielid daarbij geholpen. Ook zijn familieleden aan de slag gegaan met de aankleding van de afdeling.’ De belangrijkste opbrengst was echter dat bewoners en familieleden de bijeenkomst waardeerden. ‘Mensen vonden het fijn. Nu zijn we een halfjaar verder en organiseren we de volgende familiebijeenkomst. Dan spelen we er weer verder op in.’

Samen doen

De zorgmedewerkers van Sinselhof weten dat ze de familie steeds meer nodig hebben om invulling te geven aan de zorg. Gerina Keijsers: ‘Die betrokkenheid vormgeven is het doel van de familiebijeenkomsten. Wij kunnen het niet meer alleen. Vroeger ging dat wel zo, dan namen de zorgmedewerkers het letterlijk uit handen. Dat is niet meer zo. Maar als je het samen wilt doen, moet de familie goed op de hoogte zijn van ontwikkelingen in de zorg. Dat bereik je met openheid en communicatie. Tegelijkertijd is het belangrijk dat je de familie leert kennen en dat families onderling kennis maken. Ook daarvoor zijn de familiebijeenkomsten zeer nuttig.’ Ze signaleert wel dat de ene familie er meer voor open staat dan de andere. ‘Dan toch het gesprek aangaan is een taak van de zorgcoördinatoren.’

Wisselwerking

Ook mevrouw Doesborg en haar dochter José waren aanwezig op de familiebijeenkomst. ‘Het was een goede bijeenkomst’, zegt José. ‘We kregen uitleg over veranderingen in de zorg, landelijk, maar ook binnen Sinselhof. Daarna hebben we daar in kleine groepjes over verder gepraat. We zijn heel tevreden over de zorg hier. Er is heel veel mogelijk, als je het maar bespreekbaar maakt. Ik denk dat goede zorg een wisselwerking is en dat het belangrijk is dat de familie zich openstelt om het samen te doen. Van het kleinschalig werken merken wij als familie niet zo veel, maar voor mijn moeder is het heel fijn. Zij ziet steeds dezelfde gezichten en de zorgmedewerkers leren haar beter kennen. Dat komt de zorg ten goede.’

Niet meer dan normaal

Dat de familie Doesborg betrokken is bij de zorg voor hun moeder vindt José niet meer dan normaal. ‘We verschonen wekelijks haar bed, doen voor haar of samen met haar de boodschappen, nemen haar vaak mee voor een lekkere wandeling en helpen haar kamer schoonhouden. Dan doen we bijvoorbeeld de keukenkastjes en de koelkast. En 1 van ons gaat altijd mee als onze moeder een afspraak bij een dokter heeft.’ Daarnaast ziet José in de maandelijkse nieuwsbrief regelmatig een oproep: of vrijwilligers of mantelzorgers tijd over hebben. ‘Daar proberen we wel gehoor aan te geven. Mijn zus en ik helpen bijvoorbeeld af en toe bij activiteiten. Maar het kan niet altijd. We werken allebei en naast de zorg voor mijn moeder heb ik ook die zorg voor mijn schoonouders. Daardoor is het moeilijk om gekoppeld te worden aan een vaste activiteit.’

Investeren

Verzorgende Anne-Marie Keltjens denkt dat het ondertussen steeds vaker gebeurt dat medewerkers de familie van cliënten betrekt bij het dagelijks werk: ‘Het is gemakkelijker om de familie iets te vragen. Ik denk dat dat komt door het werken met kleine, zelfstandige teams en door de familiebijeenkomsten. De drempel is wat minder hoog.’ Gerina Keijsers is het met haar eens. ‘Door de familie-avonden te organiseren hebben we een andere band gecreëerd. Wij investeren in de relatie met de familie omdat we ze nodig hebben. Dat gevoel willen wij overbrengen, en dat wij waarderen wat ze voor hun vader, moeder, broer of zus doen.’

Interview door Ingrid Brons.

Dossier(s)

Tags

In voor zorg-deelnemer

In voor zorg! is een programma van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en Vilans, Kenniscentrum voor langdurige zorg